İstanbul’a döndüğümden bu yana kasıklarımda, daha doğrusu iç uyluklarımda rahatsız edici bir ağrı, ayrıca yumurtalık-rahim bölgemde bir dolgunluk hissi var, dün böbreklerim de ağrıyordu. Muhtemelen üşüttüm ya da böbrek taşım var ama menopoza yaklaşan hiç doğum yapmamış kilolu bir kadın olduğumdan jinekolojik kanser riski de aklıma geldi. Google’da karşıma çıkan medikal sayfalardan birinde öldürücülüğü yüksek yumurtalık kanserinin son evrelere kadar karın boşluğuna doğru belirti vermeden ilerlediğini, belirti verdiğinde de kasık ağrısı-karında şişkinlik hissi gibi şikâyetlere yol açtığını okuyunca bir an başımdan aşağı kaynar sular döküldü, “tamam” dedim, “demek buraya kadarmış”. İlkin, hemen iyi bir özel hastanenin jinekolojik onkoloji bölümüne gidip muayene olmak; ardından, bunun çok pahalıya mal olabileceği gerçeğini hatırlayıp bir devlet hastanesine başvurmak fikrine kapıldım. Fakat sonra, ilerlemiş bir kanser vakıasında hiçbir şey yapılamayacağını düşünüp sakinleştim ve endişe yerini kırgınlık duygusunun ağır bastığı derin bir üzüntüye bıraktı. Ancak, üzülerek bir netice elde edemeyeceğimi bildiğimden “bari hayatıma devam edeyim de kaçırdığım diziyi izleyeyim” diyerek “Bambaşka Biri”nin ikinci bölümünü YouTube’dan seyrettim. Ağrı ve şişkinlik hissi fiziken bugün de devam ediyor ama dünkü kaygı ve hüzün geçti.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder